Samowychowanie

Jasne jest, że z takiej formy życzliwości płyną tendencje wychowawcze, a właściwie raczej zrozumienie ich potrzeby. Otóż taki stosunek życzliwości znajdziemy niewątpliwie u tych, którzy wychowaniem zajmują się zawodowo, jak też u tych działaczy i myślicieli, którzy interesują się dziećmi w związku ze sprawami społecznymi. Rozpatrywaliśmy już poprzednio stosunki życzliwości i ich konsekwencje wychowawcze od strony starszych; spojrzymy teraz na nie od strony dziecka i młodzieńca. Uczucia, z którymi dziecko odnosi się do starszych w ogóle, mają charakter niejednolity. Często mają one, jak na to zwraca uwagę Gra-berł, cechę ambiwalencji. Życzliwość zmieszana bywa z podziwem i obawą. Starszy imponuje dziecku swoimi walorami dojrzałości, których dziecko czasem zazdrości mu po cichu. Stają się one przedmiotem podziwu, uznania. Szacunek, który dziecko ma dla dorosłego, przechodzi ewentualnie w cześć2, gdy z poczuciem dużej wyższości starszego łączy się duża dla niego przychylność.

Podobne strony: programowanie neurolingwistyczne Opony Samowychowanie i nie tylko.